کاری که برایم مهم و ضروری است، اما انجامش نمی دهم.

حال هنر ما در مقابل اهمال کاری چیست؟

در لحظه به هر فکر و تصمیمی که در راستای اهدافمان داریم عمل کنیم.

اهمال کاری در واقع نه بیماری است و نه اختلال، بلکه یک رفتار ناکارامد است که قابل تغییر است و اینکه در دل تغییر نوید و امید وجود دارد.

اگر به این موضوع توجه کنیم که در صورت وجود تمام ناعدالتی ها، همه ما در 24 ساعت شبانه روز با هم برابر هستیم در این حالت شاید نگاه جدیدی به موضوعات پیدا کنیم.

اهمال کاری خود را در 3 حالت نشان می دهد:

1- زمانی که یک کار فوری داریم اما انجامش نمی دهیم.

2- کار را تا دقیقه 90 به تعویق می اندازیم.

3- بجای کار اصلی یک کار غیر ضروری دیگر را انجام می دهیم.

پس در ابتدا ما باید به این موضوع آگاه باشیم که در چه حوزه هایی از زندگی دچار اهمال کاری هستیم (شغل، تحصیل، روابط و…)

سوال مهم: چه عواملی باعث می شود که من تبدیل به فرد اهمال کار شوم؟

وجود چند دلیل در اینجا مطرح است:

– انرژی کم

– خوشگذرانی

– اعتماد به نفس پایین

– ترس از شکست

– ترس از عدم اطمینان و فاجعه

– کمال گرایی

خیلی خوب است هر کس دزد زمان خود را بشناسد و اینکه دنبال چه فعالیت هایی است که در الویت او نیستند.

رنج هایی که اهمال کاری برای فرد همراه دارد:

سرزنش خود، مقایسه خود با دیگری و حسرتی که بخاطر عدم دستیابی به اهداف در دل دارد و اینکه مشکلات جدی از جمله افسردگی و انواع اضطراب ها است.

تنها سودی که اهمال کاری با خودش دارد کاهش موقت اضطراب و زیانش ادامه طولانی مدت چرخه اضطراب است که در اینجا ریشه یابی اضطرابهای فرد ضروری به نظر می رسد.

غلبه بر اهمال کاری:

گام اول مدیریت زمان

گام دوم کاهش ضریب خطا برای انجام کار مورد نظر

گام سوم ایجاد انگیزه

گام چهارم انجام کارهای لذت بخش کوتاه مدت، قبل از شروع کار اصلی

و در نهایت اینکه یک فیل بزرگ را چطور می شود خورد؟ تنها با روش قطعه قطعه کردن. پس با کوچک کردن گام ها امکان رسیدن به اهداف ممکن می شود.

آرزو راوش روان‌درمانگر اختلالات خلقی