یکی از علل طلاق زوجین وابستگی یکی از زوجین به والدین و یا خانواده ی خود می باشد که به جای صمیمیت با همسر خود، با خانواده یا پدر و مادر خودش صمیمت ایجاد می کند و تمام حرف ها و تصمیم گیری هایش را با آن ها به اشتراک می گذارد و در واقع حریم خصوصی برای خانواده ای که جدیداَ به عنوان خانواده اصلی شکل داده است را در نظر نمی گیرد و در این شرایط یکی از زوجین همیشه احساس طردشدگی و در حاشیه بودن دارد و دعواها از آنجایی شروع می شود که زوج طرد شده نمی تواند دیگری را در این مبحث قانع کند.
بوئن بحث عدم تمایزیافتگی را در این راستا مطرح کرده و می گوید که این دسته از افراد هنوز بزرگ نشده اند و در واقع نمی توانند احساسات خودشان را از احساسات خانواده شان جدا کنند و این خانواده خانه تشکیل داده اند اما خانه شان در و پنجره ندارد و در مقابل باد و باران و بوران، آسیب پذیر است و هر آن ممکن است فرو بریزد.
بنابراین یکی از ارکان خانواده سالم، تمایزیافتگی و عدم وابستگی زوجین به خانواده ی فرعی است، یعنی چسبیدن به خانواده اصلی، منظور خانواده ای است که خودشان تشکیل داده اند، می باشد. پس مشارکت در تصمیم گیری ها، حفظ حریم ها، اولویت دادن به همدیگر، رفع نیازهای همدیگر، و بعد نیازهای اطرافیان و در غیر اینصورت زندگی زناشویی دچار مشکل خواهد شد.
ساختن یک زندگی موفق نیازمند مهارت آموزی است و کاستن از وابستگی ها و عادت های دوره مجردی نیز جز مولفه های این مهارت آموزی می تواند مدنظر قرار بگیرد.
دکتر رباب بشارت مشاور ازدواج، خانواده و روابط بین فردی


